Muzea, o których nie wiecie – Palazzo Poggi

Mimo, że muzeum uniwersyteckie Palazzo Poggi zazwyczaj świeci pustkami, a o jego istnieniu wie niewielu turystów, zdecydowanie warto je odwiedzić. Nie jest to jedno z miejsc nowoczesnych, pełnych multimediów i zaskakujących rozwiązań ekspozycyjnych. Za to już od wejścia otwiera się przed nami muzeum w starym stylu – pełne wiekowych gablot, ręcznych podpisów pod eksponatami i ogarniającej nas atmosfery. A co właściwie możemy w nim odnaleźć?

sala

Całość zaczniemy od oglądania imponującej kolekcji, którą zgormadził Ulisse Aldrovandi (1522–1605), uważany za ojca nowoczesnej historii naturalnej. Przed nami eksponaty takie jak okazy dziwnych stworzeń, zdeformowane kokosy czy szkielety ogromnych jaszczurek uważanych dawniej za smoki.

aldrovandi01b

Idąc dalej napotkamy także dawne przyrządy fizyczne, ale prawdziwa niespodzianka czeka nas w sali z modelami anatomicznymi wykonanymi z wosku z XVIII wieku. Wokół nas zobaczymy naturalnej wielkości modele ludzkiego ciała – od przedstawień nagich mężczyzny i kobiety, poprzez postać demonstrującą ludzkie mięśnie, ścięgna, układ krwionośny, aż po szkielet.

Sala z modelami anatomicznymi

Tuż obok zobaczymy słynną Venerinę – woskową figurę leżącej kobiety o długich włosach, mającej na sobie jedynie sznur pereł, która została przedstawiona w momencie tuż przed śmiercią. Jednak pokrywę jej kuszącego brzucha możemy unieść, a pod nią znajdziemy, również wyjmowane, organy, a wśród nich macicę z płodem! Venerina służyła była modelem do nauczania anatomii, a jednocześnie symbolizowała kobiecą płodność. Figura pochodzi z lat 1780-82, kiedy wykonał ją Clemente Sussini.

Venerina

Jeżeli nie jesteście jeszcze pewni, czy chcecie odwiedzić muzeum Palazzo Poggi, przekonać Was może już tylko sala z modelami płodów w każdej fazie rozwoju, a także modeli do imitowania porodu, stworzonych do nauczania studentów, a w tym szklana macica, do której wkładano szmaciany model dziecka, a dzięki jej przezroczystości nauczyciel mógł kontrolować, czy uczeń prawidłowo wykonuje zadane mu zadanie.

sedia

Palazzo Poggi to miejsce, gdzie mamy wrażenie, że niewiele zmieniło się od XVIII wieku, przenosimy się w nim w czasie, oglądając zarówno naturalia, jak i artificialia, modele z pogranicza sztuki i nauki.

Museo Palazzo Poggi

Gdzie? Via Zamboni 33, Bolonia.

Kiedy? W okresie od 15 czerwca do 14 września otwarte od wtorku do niedzieli od 10.00 do 14.00. Zamknięte od 15 do 22 sierpnia. W pozostałą część roku otwarte od wtorku do piątku od 10.00 do 16.00, w sobotę, niedzielę i święta od 10.30 do 17.30.

Bilety: normalny 5 euro, ulgowy 3 euro.

Więcej informacji i zdjęć można znaleźć na stronie Museo Palazzo Poggi.

 

 

 

LACUS IUTURNAE. Święta fontanna powraca na Forum Romanum

Na Forum Romanum powraca 7 rzeźb otoczenia fontanny nazywanej Lacus Iuturnae – źródła poświęconego bogini Juturnie – patronce źródeł i opiekunce wszystkich wód w Lacjum. Było to najważniejsze miejsce tego typu w Rzymie, a jego wody uważano za lecznicze.

lactus

Miejsce: Rzym, Forum Romanum.

Daty: 6 marca – 20 października 2016.

Ceny biletów: w cenie biletu wstępu na Forum Romanum (12 euro normalny, 7.50 euro ulgowy)

 

W grupie rzeźbiarskiej związanej z fontanną odnajdziemy Kastora i Polluksa, zwanych w mitologii rzymskiej Kastorami (zlatynizowane postacie Dioskurów z mitologii greckiej), a także sceny z ich życia wyrzeźbione z czterech stron ołtarza, na jego pozostałych bokach znaleźć można wizerunki Zeusa i Ledy (rodziców braci), a także niewielką główkę kobiecą – być może patronkę źródła. Wśród rzeźb jest także posąg Apolla i obudowa studni – to na niej odnajdziemy napis wspominający Marcusa Barbatiusa Pollio, urzędnika, za którego rządów rzeźby powstały (I w. n. e.), który swoją fundacje Juturnie.

Ze źródłem związana była także jedna z rzymskich legend – według niej mityczni bracia pojawili się podczas bitwy pod Regillus (499 n.e.) i pomogli Rzymianom w obronie miasta. Niedługo po tym wydarzeniu podobno widziano ich, jak poili swoje konie przy źródle i obwieszczali ludowi zwycięstwo.

Fontanna i jej otoczenie zostały odkryte podczas wykopalisk na Forum w roku 1900, później, w latach ’80 podjęto dokładniejsze badania naukowe z nią związane. Rozbite figury Dioskurów, datowane na koniec II w. lub początek I w. n.e., znaleziono w pobliżu fontanny – według konserwatorów można przypuszczać, że zostały zniszczone celowo. Sama obudowa fontanny pochodzi z czasów Augusta ( 27 r. p.n.e. – 14 n.e.), natomiast ołtarz z II w. n.e. Figura Apolla stanowiła prawdopodobnie dekorację jeszcze jednej budowli w pobliżu związanej z wodą wodą – pobliskiego budynku administracji wód i akweduktów (Statio Aquarum). Choć wszystkie elementy możemy oglądać teraz w Świątyni Romulusa, miejsce z którego pochodzą można łatwo odnaleźć – znajduje się ono blisko obecnego miejsca ekspozycji, a w jego środku odnajdziemy wyraźny ślad po ołtarzu. Obok znajdowały się także niewielka świątynka (prawdopodobnie miejsce kultu Juturny) i ceglana siedziba Statio Aquarum, która musiała być pierwotnie pokryta dekoracją rzeźbiarską.

Warto zobaczyć coś nowego na Forum Romanum!

Zredagowano na podstawie:

http://www.coopculture.it/events.cfm?id=301

IMPRESSIONISTI E MODERNI. Dzieła z Kolekcji Phillipsa w Palazzo delle Esposizioni.

  • Miejsce: Palazzo delle Esposizioni, Via Nazionale 194, Rzym.
  • Daty: 16 października 2015 – 16 lutego 2016.
  • Bilety: normalny 10 euro, ulgowy 8 euro, ulgowy (7-18 lat) 6 euro.
  • Godziny otwarcia: od 10 do 20 (w piątki i soboty do 22.30), w poniedziałki zamknięte
Jean-Auguste-Dominique_Ingres_-_The_Small_Bather_-_Google_Art_Project
Jean Auguste Dominque Ingres, Mała kąpiąca się, 1826.

 

W założeniach Duncana Phillipsa instytucja założona przez niego w 1921 roku w Waszyngtonie miała się stać “muzeum pełnym intymności” i “miejscem eksperymentów” – tak powstało pierwsze muzeum sztuki nowoczesnej na terenie Stanów Zjednoczonych. Dziś kolekcja jest znana na całym świecie, a część jej zbiorów jest obecnie prezentowana w rzymskim Palazzo delle Esposizioni.

Ekspozycję, poświęconą malarstwu europejskiemu i amerykańskiemu podzielono na obszerne, chronologiczne sekcje, starając się pokazać najważniejsze prądy kulturowe od XVII wieku, aż do czasów powojennych. Odnajdziemy tu prace malarzy, którzy na początku XIX wieku zrewolucjonizowali sztukę, takich jak Goya, Inges i Delacroix, a także Courbet i Manet, a następnie słynnych impresjonistów: Cézanne’a, Degasa, Van Gogha, Moneta i Sisley’a. Pojawią się także obrazy tych, którzy ukształtowali wiek XX: Bonnarda, Braque’a, Grisa , Kandinskiego, Kokoschki, Matisse’a, Modiglianiego, Picassa, Soutine’a i Vuillarda, obok amerykanów: Arthura Dove’a i Georgii O’Keeffe.

“W naszych salach mieszają się różne epoki i narodowości, obrazy antyczne i nowoczesne, które pokazane obok siebie zyskują inny sens przez kontrast lub analogię” – mówił założyciel kolekcji, która także dzisiaj ma otwierać odbiorców na nowe doświadczenia i zachwycać swoją różnorodnością.

 

1-Picasso_The-Blue-Room_
Pablo Picasso, Niebieski pokój, 1901.

 

Więcej informacji:

http://www.palazzoesposizioni.it/categorie/mostra-impressionisti-e-moderni-capolavori-dalla-phillips-collection-di-washington

Zredagowano na podstawie materiałów prasowych.

Czas opowieści o antyku. Annibale Brugnoli i sztuka symbolistów w Perugii

 

EtàFavoleAnticheLocmostra-700x355

Miejsce: Museo civico di Palazzo della Penna, via Podiani 11, Perugia.

Daty: od 12 grudnia do 28 lutego.

Godziny otwarcia: 10.00 – 18.00, od wtorku do niedzieli.

Bilety: normalny 5 euro, ulgowy 3 euro.

Dokładnie sto lat po śmierci Annibale Brugnolego otwarto wystawę jego dzieł, tym samym przypominając o twórczości tego mało znanego szerszej publiczności malarza. W Palazzo della Penna pokazano 43 dzieła samego Brugnolego, dzieląc je na trzy części i otaczając obrazami innych twórców. Jednak opowiadając o tej ekspozycji warto może zacząć od jej końca – rok 1915 to nie tylko czas śmierci twórcy, ale także moment ukończenia fresków, namalowanych w nieistniejącej dziś willi Rossetti, a które mogą stanowić swego rodzaju testament artystyczny symbolisty. Odnajdziemy tu 36 płócien Brugnolego, na których przedstawione są antyczne sceny – kobiety śpiewające i tańczące, fletnistki i grające na tamburynach, nimfy i satyry. Ponad tymi idyllicznymi motywami możemy podziwiać rekonstrukcję sklepienia z willi, zachwycającego odcieniami błękitu i przybranego motywami kwiatowymi.

Nasza “podróż w bajkowy świat antyku” rozpoczyna się jednak już w pierwszej części wystawy, gdzie pokazano dzieła pejzażystów perugijskich, takich jak Matteo Tassi, Mariano Piervittori i Federico Faruffini, w części drugiej przeniesiemy się natomiast do świata symbolistów rzymskich – Rossi Scottiego, Alberto Iraciego czy Dante Ricciego.

Mostra-palazzo-penna-letà-delle-favole-antiche20151211_0158

Zredagowano na podstawie materiałów prasowych.

 

Dzieła Balthusa w Rzymie

  • Miejsca: Scuderie del Quirinale (via XXIV Maggio 16, Rzym) i  Villa Medici (viale della Trinità dei Monti 1, Rzym). Wystawa podzielona na dwie części.
  • Daty: 24 pażdziernika 2015 – 31 stycznia 2016. (następnie wystawa zostanie pokazana w Wiedniu)
  • Godziny otwarcia: Scuderie del Quirinale: niedziela – czwartek 10.00 – 20.00, piątek – sobota 10.00- 22.30. Villa Medici: wtorek – niedziela 10.00-19.00.
  • Bilety: Scuderie del Quirinale:  normalny 12 euro, ulgowy 9, 50. Villa Medici: normlany 12 euro, ulgowy 6 euro, w czwartki od 17 -19 wstęp wolny. Po okazaniu biletu na jedną część wystawy możemy kupić bilet ulgowy na drugą. 

Ogromna wystawa monograficzna Balthusa (własc. Balthasar Kłossowski de Rola, 1908-2001) została zorganizowana w piętnastolecie jego śmierci. Ekspozycję składającą się z około 200 dzieł podzielono na dwie części: Scuderie del Quirinale goszczą retrospektywę malarza, gdzie pokazane zostały jego najważniejsze prace, natomiast w Villi Medici zorganizowano swoiste atelier artysty, starając się przybliżyć widzom samo powstawanie dzieł: pracę z modelami, inspiracje fotografią czy technikę malarską mistrza.

Balthasar Kłossowski – syn polskiego historyka sztuki i malarki oraz ważnej animatorki życia kulturalnego pochodzenia rosyjskiego – urodził się w Paryżu. Jednak swoje dzieciństwo spędził pomiędzy Berlinem, Bernem a Genewą, a do stolicy Francji powrócił dopiero w roku 1924. Podczas pierwszego pobytu we Włoszech młodego artystę zachwyciły dzieła mistrzów toskańskiego renesansu, a w szczególności twórczość Piera della Francesco. Od tego momentu w jego klarownych i pełnych logiki kompozycjach dostrzec możemy wyraźne wpływy sztuki tych czasów. Jednak dla Balthusa inspirujące okazały się także nurty mu współczesne, takie jak włoski realizm magiczny czy malarstwo metafizyczne i niemiecka Nowa Rzeczowość. Z tego połączenia rodzi się jego statyczne malarstwo pełne enigmatycznej atmosfery, które powstaje głównie w latach trzydziestych. Po wojnie możemy zauważyć wyraźną zmianę w sposobie malowania, a także w podejmowanej tematyce – na obrazach pojawiają się nagie, dorastające dziewczęta, zamyślone i odcinające się od widza.

Swoje zainteresowanie tradycją włoską Balthus realizuje w jeszcze jeden sposób – w 1961 roku zostaje on dyrektorem Akademii Francuskiej w Rzymie mieszczącej się w Villi Medici (gdzie mieści się jedna z części wystawy). Podczas 17 lat pełnienia swojej funkcji Balthus jako twórca rozwija swoje umiejętności rysunkowe, ale wkłada też wiele pracy w prace restauratorskie w willi i jej ogrodach, obecnie udostępnionych zwiedzającym wystawę.

 

Więcej informacji na stronie: http://www.scuderiequirinale.it/categorie/mostra-balthus

Zredagowano na podstawie materiałów prasowych.

Wystawa rzeźb Henry’ego Moore’a w Rzymie

Miejsce: Termy Dioklecjana, oddział Museo Nazionale Romano, Viale Enrico De Nicola 79, Rzym.

Daty: od 24 września 2015 do 10 stycznia 2016.

Godziny otwarcia: codziennie od 9.00 do 19.30 (zamknięta w poniedziałki)

Bilety: normalny 13 euro, ulgowy 9,50 euro.

Po dwudziestu latach od ostatniej włoskiej wystawy poświęconej twórczości Henry’ego Moore’a w Rzymie został zorganizowany kolejny pokaz monograficzny prac angielskiego rzeźbiarza. Wystawa prezentuje wszystkie etapy twórczości Moore’a, uważanego, za jednego z najważniejszych rzeźbiarzy XX wieku. Wystawione dzieła, niektóre o monumentalnych rozmiarach, wchodzą w ciekawe relacje z przestrzenią antycznych term.

64 obiekty eksponowane w Rzymie pochodzą ze słynnej galerii Tate, która posiada jedną z najbogatszych i najbardziej reprezentatywnych kolekcji dzieł Moore’a na świecie, a rzeźby składające się na nią wybrał i podarował sam artysta. Niektóre z eksponatów zostały wypożyczone z ważnych instytucji włoskich, takich jak Galleria Nazionale d’Arte Moderna w Rzymie czy kolekcja Peggy Guggenheim w Wenecji, co podkreśla silne związki rzeźbiarza z Włochami.

Ekspozycja została podzielona na pięć części tematycznych:

Badania nowoczesności, pokazuje rozwój Moore’a jako artysty, który rozpoczyna od czerpania ze sztuki prymitywistycznej artystów takich jak Jacob Epstein i Constantin Brancusi, aż do coraz silniejszej abstrakcji, jak w pracach Picassa czy surrealistów.

Wojna i pokój, skupia się na dziełach ukazujących cierpienie czasów wojennych i na rosnącej popularności Moore’a po II wojnie światowej.

Matka i dziecko, pokazuje jeden z najczęściej poruszanych przez artystę tematów, pojawiających się prawie obsesyjnie na wszystkich etapach jego twórczości.

Figura rozciągnięta, to część ukazująca najważniejszy motyw w rzeźbiarskim dorobku artysty, dzięki któremu badał on możliwości różnego ujęcia kobiecego ciała, czyniąc je prawie abstrakcyjnym.

Rzeźba w przestrzeni publicznej, eksponuje dzieła związane z niektórymi zamówieniami publicznymi, dzięki którym Moore stał się rozpoznawalny na arenie międzynarodowej. Twórca dążył do uzyskania monumentalności, a jego kompozycje łączyły się z otaczającą je przestrzenią.


 

Więcej informacji, rezerwacja wizyt z przewodnikiem pod numerem telefonu +39 06 39967700 i na stronie: http://archeoroma.beniculturali.it/mostre/henry-moore

Zredagowano na podstawie materiałów prasowych.